Kena

Młoda kobieta z Ostrowiny, około dwudziestu paru lat, w ostatnich miesiącach ciąży; w „Złotej" odpoczywa w przysiółku Jary. Spokojna, konkretna. W Jarach wołają na nią „Kena"; ostrowińskie zdrobnienie to „Tana". Wraca do Ostrowiny przed porodem, bo zatęskniła, i w pożegnaniu zapowiada imiona dziecka: „Bren" dla syna, „Lena" dla córki. Rodzi zdrowego chłopca — poród odbiera akuszerka Rycha, bez niczyjej pomocy ponad własne ręce: „zdrowe bicie wystarczyło".