Bartek

Robotnik z przysiółka Jary, dwadzieścia cztery lata. W lipcu złamał trzy żebra — zrosły się w miesiąc zamiast w trzy. Jest jednym z pierwszych żywych dowodów, na których Zora buduje wzorzec niemożliwych gojeń. Prostolinijny, szczery, trochę powolny w myśleniu; nie robi z siebie bohatera i mówi samymi faktami: „Robię to i tamto. Bolało tutaj. Teraz nie boli."